Dhr Harrie Tuerlings geïnstalleerd tot burgemeester van Reusel de Mierden

de nieuwe burgemeester van Reusel de Mierden

  (copyright © 2008 archieffoto Jan Wijten)

Op 6 maart 2009 is Dhr Harrie Tuerlings geinstalleerd als burgemeester van Reusel de Mierden. Door familieomstandigheden heb ik deze bijeenkomst niet kunnen bijwonen. Wel treft u onderstaand de installatietoespraak van van Burgemeester Tuerlings

Installatietoespraak raad 6 maart 2009.

  Voorzitter, mevrouw de commissaris, leden van de raad, dames en heren genodigden,

Wat een overweldigende belangstelling voor deze raadsvergadering. Ik verwacht niet dat dit zo bij alle raadsvergaderingen zal zijn; de mensen uit mijn directe omgeving zullen er dan ieder geval niet zijn. Ik ben wel blij, pa en ma, vrienden en bekenden, dat jullie er nu wel zijn.

  “Ik ga naar de Kempen”. Dit roep ik al sinds ik twaalf was, met name tegen mijn ouders. De helft van mijn vriendenkring heeft namelijk als achternaam Kemp. Nu krijgt die uitroep een hele andere betekenis. Al zit er toch een belangrijke overeenkomst in: zo thuis als ik mij in mijn vriendenkring voel, zo thuis willen Marianne, mijn vrouw, en ik, ons ook in de Kempen, en natuurlijk met name in Reusel - de Mierden, gaan voelen.

 In Lith, waar ik tot nu wethouder was, spreekt men over de Maasdijk met zijn aangelegen dorpen, als over een snoer met parels. Rijdend naar Reusel-de Mierden kom je langs een gemeente die zich ook als Parel van Brabant afficheert. Op een van de vele briefkaarten, brieven, mails en kaartjes bij de vele bossen bloemen die wij mochten ontvangen na de bekendmaking van de voordracht (waarvoor overigens heel veel dank) werd mij succes gewenst  in die mooie parel in de Kempen.

Voor mijzelf kwam bij één van de eerste bezoeken aan de gemeente het beeld op van een verborgen parel. Ik wist niet dat deze streek zo mooi was. Zowel de natuur, de dorpen, de voorzieningen als de sfeer die er heerst. Ook de contacten in het voorbijgaan met mensen op straat riepen meteen die Brabantse gemoedelijkheid op waar wij ons zo thuis in voelen.

  Een verborgen parel. Wat moet je daar mee? Hard oppoetsen, zodat hij flink gaat glimmen, en je er nog trotser op kunt zijn? Misschien wel inpassen in een gouden sieraad, waardoor er vele bezoekers meer op af komen? Of: zorgvuldige koesteren, zodat je er met elkaar in alle rust van kunt genieten. Wat voor parel, wat voor gemeente, wil je zijn?

  In tegenstelling tot wat vele inwoners denken, gaat de burgemeester daar niet over. Dat maken de inwoners grotendeels zelf uit: door hier met elkaar te wonen, te werken en te recreëren, en met de door haar gekozen gemeenteraad als kaderstellend forum. 

  Wat kom ik hier dan wel doen? Ik geef u drie van mijn goede voornemens.

 Op de eerste plaats, en het is wellicht bijzonder dat ik daarmee begin, is de gemeente een bedrijf. Een bijzonder bedrijf weliswaar, met een zeer uiteenlopend scala aan producten en diensten, aangestuurd door een democratisch in volle openbaarheid opererend bestuur.  De dienstverlening aan de bevolking, de beleidsvoorbereiding, de uitvoering van raadsbesluiten, maar ook de wat meer directieve taken zoals op gebied van openbare orde en handhaving moeten kwalitatief goed verricht worden. In een nauw samenspel tussen bevolking, gemeentebestuur en ambtelijke organisatie! En ook nog zoveel als maar mogelijk is op een plezierige wijze. Het bedrijf moet goed lopen: voor de inwoners, de gemeenteraad, overige instanties en de medewerkers en college. De goede dingen doen en de dingen goed doen, om het maar populair uit te drukke. Daar zal mijn bestuurlijke aandacht zeker naar toe gaan. De gemeente scoort in klanttevredenheidsonderzoeken en op dienstverlening goed: dat moet zo blijven maar het kan altijd beter, als je ambitieus bent!

Mijn tweede voornemen!

Reusel – de Mierden: een nog jonge gemeente met een rijke historie. Maar ook in een turbulent tijdperk. Waarin taken van gemeenten groeien en  middelen schaars zijn. De wijze waarop zaken geregeld mogen of moeten worden, wordt steeds complexer (denk alleen al aan alle juridische kaders). En last-but-not-least is de aandacht en invloed van inwoners, instanties, instellingen en de media groot: wij werken en besturen in een glazen huis.

En dan mogen we er de ogen niet voor sluiten dat Reusel – de Mierden relatief klein van omvang is, en daarmee kwetsbaar. Samenwerking is daarom geen keuze maar een opgave.

Die samenwerking zie ik op drie niveaus.

• Op de eerste plaats binnen de gemeentelijke organisatie, tussen raad, college en onze medewerkers. Ik krijg soms de indruk dat er gemeenten zijn, niet Reusel – de Mierden natuurlijk, waarin het dualisme een duelisme is geworden waarin de strijd tussen raad en college tot doel lijkt verheven. Op andere plaatsen lijken raad en college ieder een andere gemeente te besturen Maar we zijn samen één bestuur voor één gemeente: we moeten het samen doen, met de blik naar buiten. Immers, we doen het voor de gemeente en haar inwoners.  Ik wil mij er voor inzetten dat we als gemeente (raad, college en ambtelijke organisatie) er samen hard aan trekken. In dat licht moeten we verder vorm geven aan het dualisme. En ja: van mij moeten ambtenaren naar buiten kijken.

• Het tweede niveau is voor mij de intergemeentelijke samenwerking. We moeten misschien  nog hier en daar zoeken naar de juiste vorm, inhoud en processen, maar dat er in SRE- en Kempen-verband sprake moet zijn van effectieve en efficiënte samenwerking is voor mij een gegeven, broodnodig om als gemeente, als gemeenschap, nog lang zelfstandig te kunnen blijven voortbestaan.

Ik ben dan ook blij met de aanwezigheid vandaag van collegabestuurders uit de regio: ik zie uit naar een prettige constructieve en collegiale samenwerking met u.

• Het derde niveau is voor mij de samenwerking met onze inwoners, instellingen, bedrijven, verenigingen. Samen vormen wij de gemeente. Soms lijkt het alsof wij tegenover elkaar staan, met de gemeente aan de ene kant en inwoners, instellingen, instanties enzovoort aan de andere kant. Als gemeente moet je continu alert zijn om juist de verbindende schakel te zijn zodat men elkaar weet te vinden en tot vernieuwende initiatieven kan komen.

Afhankelijk van het onderwerp moet je als gemeente je rol en positie  bepalen. Maak het belangrijkste is dat je samen zoekt naar de meest geschikte wijze om onze gemeente leefbaar te houden en te verbeteren waar mogelijk. Luisteren naar elkaar, met elkaar willen werken en met elkaar verantwoordelijkheid durven te nemen met respect voor elkaars belang, positie en rol. Daar wil ik mij zeker voor inzetten. De integrale dorpsontwikkelingsplannen voor Hooge en Lage Mierden en Hulsel bieden bijvoorbeeld een ambitieus vergezicht: wij moeten er samen aan werken dit te realiseren. Ook in Reusel, overigens! De gemeente kan dat niet alleen: daarvoor staat de gehele gemeenschap.

En dit element samenwerking brengt mij dit tot het derde voornemen, en dat is het contact tussen gemeente en de inwoners. U merkt met de voorgaande voornemens dat dit een rode lijn in mijn handelen vormt.

De burgemeester is het boegbeeld van de gemeente. Een mooie beeldspraak, maar waar het mij om gaat is dat ik wil weten wat u, raad,  als vertegenwoordiger van de bevolking maar ook direct van de inwoners van onze gemeente bezig houdt.

Door aanwezig te zijn bij zo veel mogelijk activiteiten waarvoor je als gemeentebestuur uitgenodigd wordt, in gesprek te raken met elkaar bij bedrijfsbezoeken en ontvangsten, u op straat ontmoetend, of daar waar ons werk ons dan ook samenbrengt. En natuurlijk, Marianne en ik hopen zo snel mogelijk ons huis in Heesch kwijt te zijn: we hebben al op diverse woningen in Reusel – de Mierden een oogje laten vallen. Zodat we elkaar ook gewoon in de dagelijkse omgang kunnen tegenkomen. En kunnen laten zien dat we voor een betrokken gemeentebestuur staan.

Natuurlijk kan ik het lijstje met voornemens langer maken. Ik heb in de loop van de benoemingsprocedure al heel wat informatie verzameld over wat hier speelt. Maar: pas als je de mensen ontmoet weet je echt wat er speelt. Ik ga me dus verder verdiepen. Niet alleen in dossiers (ik ben geen dossiertijger), maar in de ontmoeting. Geef me even de tijd, ik kan niet overal tegelijk zijn en mij niet alles direct eigen maken. Maar ik maak er werk van. Zo zal ik in alle kernen een ontmoetingsavond organiseren waarin Marianne en ik ons in wat kleiner verband nader aan onze inwoners kunnen voorstellen, maar vooral ook onze inwoners, verenigingen enzovoort zich kort kunnen presenteren. En, nu over de hoofden van u, raadsleden heen, een oproep aan die verenigingen, instanties en dergelijke: ook op uitnodigingen ga ik wanneer mogelijk graag in.

Ik moest bij de voorbereiding voor vandaag denken aan de film Forrest Gump. Eén zin in het bijzonder sprak mij in dit kader aan. Vrij vertaald: het leven is als een bonbon: je weet pas wat  je voor je kiezen krijgt als je er in bijt. En soms kan de vulling tegenvallen. Dat zal best zo nu en dan het geval zijn. En dan moet je ook doorbijten.

Maar ik ben vooral benieuwd wat ik voor de kiezen krijg. (Overigens ook naar de befaamde Belgische bonbons!)

Ik heb er zin in samen met uw raad, onze raad mag ik nu wel zeggen, ons college, onze organisatie, en u allen, verder te bouwen aan die jonge, historierijke gemeente Reusel – de Mierden. Want met een knipoog naar de gemeente Gorinchem waar ik ooit gewerkt heb herhaal ik het gezegde van hun burgemeester: een gemeente is nooit af.

Ook niet als het al een parel is, en wat voor parel het dan ook moet zijn of worden. En wees gerust (of misschien welo: ben gewaarschuwd) gemeenteraad en college: ik zal,  als ik mij verder verdiept heb in de Reuselse situatie, zeker ook zelf mijn visie geven over het wel en wee van onze parel, als ik merk dat er kansen of bedreigingen op ons afkomen. Om er samen aan te kunnen werken! Samen in beweging is dan ook meer dan een slogan voor mij: het is een leidraad.

  Ik sluit af met dank te zeggen aan U, gemeenteraad, voor het in mij gestelde vertrouwen. Deze dank geldt ook aan de commissaris, fijn dat u er vandaag was, en via U wil ik zeker Hare Majesteit de Koningin en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties dank zeggen voor de verleende eer om het burgemeesterschap in deze mooie gemeente op mij te mogen nemen.  Ik zal er alles aan doen om het vertrouwen waar te maken. Marianne en ik hebben er zin in.  En aan u allen hier aanwezig dank voor de overweldigende belangstelling.