Jo Jansen 60 jaar lid FNV Bondgenoten

(persbericht)

Jo Jansen 

  (ingezonden foto maker onbekend)  

Op maandag 26 januari 2004 werd op het R.K. Kempisch verpleegtehuis te Bladel de heer Jo Jansen uit Reusel gehuldigd vanwege zijn 60-jarig lidmaatschap van de vakbond FNV-bondgenoten. De hieraan verbonden gouden speld met diamant werd hem opgespeld door mevrouw Desirée van Lent, districtsbestuurster en afgevaardigde van ’t hoofdbestuur FNV. Aanwezig was ook de heer Henk van der Meer, bestuurslid FNV-bondgenoten De Kempen.

In aanwezigheid van zijn vrouw Jeanne, hun kinderen en kleinkinderen en verdere familieleden sprak mevrouw Van Lent over de nog steeds bestaande noodzaak van arbeiders om georganiseerd te zijn. Zij betreurde het dat in “goede tijden”, die men overigens juist aan het georganiseerd zijn te danken heeft, veel mensen en vooral de jeugd, het lidmaatschap niet meer nodig vinden. Reden te meer om diegene die wel trouw aan de organisatie bleven te huldigen en te danken. Zonder leden en hun contributie, beklemtoonde ze, kan de FNV niets doen. Informeel werd het arbeidsverleden van Jo nog eens uitgeplozen. Het begon bij de R.K. Werkliedenvereniging en de R.K. Tabaksbewerkersbond en wat later bij de K.A.B.

Als jonge man had Jo bij de Kajotters al een leidende functie. Toen die in 1951 in grote getale een bedevaart naar Rome maakten, was het Paus Pius XII die hem de hand drukte. Jo was een drijfveer bij “Herwonnen Levenskracht” (tbc-bestrijding) en later bij “Hulp in nood”.

Vanuit de vakorganisatie vulde hij als belastingconsulent voor leden de belastingformulieren in. Dochter Miep weet zich te herinneren dat hun keuken de wachtkamer was. De huiskamer was het bureel waar de financiële  geheimen aan Jo werden toevertrouwd. Behalve de betrokkene mocht daar niemand bij aanwezig zijn. Miep vond het gênant dat zij als kinderen voor het naar bed gaan in het bijzijn van de wachtende aan het aanrecht gewassen werden. Dit was misschien wel de reden dat toen de kinderen groter werden het invullen van de formulieren in het gemeenschapshuis De Kei gebeurde. Jo was ook de uitvinder van de “ronde lijst”, die in 1962 en 1966 bij de gemeenteraadsverkiezingen gebruikt werd. Niemand stond boven, niemand stond onderaan de lijst. Men kon de gehele raad kiezen, nergens in nederland was dit eerder gebeurd. Organiseren zat Jo in het bloed. op latere leeftijd volgde hij als koster in de kerk Harrie Daniels op. Zonder zijn toestemming durfde er geen kaars uit te gaan. Bij welke dienst of plechtigheid ook, niets ontging hem. Jammer genoeg deed een hersenbloeding hem in het verpleegtehuis belanden. Ook daar kon hij het leiden niet laten. Vanuit een rolstoel deelde hij afgelopen december als hulpsinterklaas de lakens, lees de geschenken, nog uit. bij het afscheid nemen zei mevrouw Van Lent “over tien jaar kom ik weer terug” en Jo zei: We zien wel”, althans dat bedoelde hij.